Grupa Ekologii Chorób Zwierząt Dziko Żyjących

Tematyka badawcza Grupy Ekologii Chorób Zwierząt Dziko Żyjących (GEC) koncentruje się na badaniu występowania chorób zakaźnych u dzikich zwierząt w kontekście ich wpływu na zarażone osobniki, całe populacje oraz zagrożenie epidemiologiczne dla ludzi i zwierząt domowych. Celem działania grupy jest lepsze zrozumienie mechanizmów utrzymywania się i transmisji patogenów w populacjach ssaków oraz ich roli w ekosystemach.

Grupa Ekologii Chorób Zwierząt Dziko Żyjących prowadzi badania chorób pasożytniczych, bakteryjnych i wirusowych dziko żyjących zwierząt w ujęciu ekologicznym i epidemiologicznym, a wiodące tematy badawcze to:

1. jak patogeny wpływają na stan zdrowotny żywicieli oraz kondycję i dynamikę całych populacji,
2. jakie czynniki środowiskowe, biologiczne i antropogeniczne wpływają na rozprzestrzenianie się patogenów w środowisku,
3. jakie znaczenie mają występujące u zwierząt dziko żyjących choroby w kontekście weterynaryjnym oraz zdrowia publicznego (zoonozy i podejście „One Health”),
4. czy i jak patogeny mogą zmieniać zachowanie żywicieli, m. in.:
   • w kontekście hipotezy manipulacji behawioralnej badanej w układzie koty – dzikie gryzonie – Toxoplasma gondii
   • w kontekście występowania świerzbu u drapieżników, gdy skrajnie wychłodzone, wychudzone i osłabione osobniki zbliżają się do siedzib ludzkich w poszukiwaniu pożywienia i

Badania prowadzone w GEC obejmują zarówno gatunki chronione (np. wilki, rysie, ryjówki), jak i inwazyjne gatunki obce (np. jenoty) oraz wiele rodzimych gatunków ssaków, m.in. borsuki, lisy, norniki, myszy itp., a status prawny i sposób zarządzania badanymi gatunkami również jest brany pod uwagę przy interpretacji uzyskanych wyników.